30 Mayıs 2014 Cuma

Dur Dinle!

Kendi kendine konuşabilme özgürlüğünün olması güzel bi şey. Peki ne olmuş konuşmuşsam? Uzaya atılan milyonlarca, kaybolmaz ses dalgasıyım ben..


 Çok dinlemişliğim oldu ama daha iyi dinleyebilirdim.


6. Bölüm : sır

Bu satırları yolda yada hengamede okumamalı, kaçırdığım anlamlar olur, üzülürüm. Hatta modern zamanlarda da okumamalı kaçırdığım sırlar olur.. 

28 Mart 2014 Cuma

Biraz İpek Biraz Huzur Biraz Hayat

Dinleyin bence.

Tam olarak şöyle oldu: Teyze oldum. 
İpek gibi bir meleğe kavuştum. Gözlerinin içine bi bakışı var ki içini sımsıcak yapar ve miss gibi bir de kokusu. Onun yanında derin derin nefes aldığımda içinde bulunduğum an değişmiyor, fakat saniyelerim güzelleşiyor sanki. Ayrıca şuan ne güzel bi an tanımlaması olucak, ders çalışırken günbatımı çok güzel miş burada ama konumuzun bununla alakası yok :)))
- Çanakkale'de

20 Mart 2014 Perşembe

14 Temmuz 2013 Pazar

Bazı anlar var o anlar anı olunca daha anlamlı oluyorlar..

Nasıl anlatsam, nerden başlasam? Tek ifade edebileceğim; hücrelerime dek şükran hissettiğim.
 Biliyorum ki; tüm gün, her an, her salise şükretsem az ailemle geçirdiğim zamana ve tüm gün,
 her an, 
her salise anlatsam onları yine de yetersiz kalır kelimelerim.

Şükrün nimeti çoğalttığını biliyor insan da bunca az şükre,
 bunca çok nimet aklımın alacağı şey değil!
 Üstelik bahşedilen; düşündüğümden fazlasıyla yerli yerinde, nokta atışlı,
 çok daha güzel, yani küçük aklımın ve hayallerimin çok ötesinde! 

Onlarca mevsim eskitmiş ömrümün hiçbir demi, şimdiye 
dek geçip giden sayısız Temmuz’un hiçbiri, son yaşadığım Temmuz kadar, 
bana bunca lezzet vermedi.

Bazı anlar var o anlar anı olunca daha anlamlı oluyorlar:))
Başından, sonuna dek, şuurlu bir şekilde geçirdiğim, nerdeyse her saatini 
içerek özümsediğim, bence hakkını da verdiğim, hasbihali kuvvetli, muhabbeti keyifli,
 harikulade anlar geçirdim. 
Epey zamandır gezmedim hiç bunca keyifle. Kimi zaman akşam yürüyüşlerine çıktım;
 gün batmadan daha. Nice güzelliği çektim içime; telaşla ve hızla, nice güzelliği işledim 
içimde; sabırla ve yavaşça.

Sanki İzmir'den gelirken sırtıma yük olan ne varsa bıraktım akıntıya. Hafifledim, hafifledim, hafifledim. Hasılı iyi hissettim. 

Mutluluk; karşımda duran fotoğraflara bakarken dahi “Seyahat ediniz, sıhhat bulunuz!”
 hadisini iliklerime dek hissetmekte.

Mutluluk paylaşmayıp kendime sakladığım fotoğraflarda beni güzelliğiyle çıldırtan manzaranın içinde bulunmak. Ve o fotoğraflara kondurulmak:)

Mutluluk; 
Zeynep'de gördüğüm  umut ve aydınlanmayla gelen değişim. Onda iyileşmeyi ve güzelleşmeyi görmek. En daraldığımız anlarda güzele yönelerek kendimizi terapi etmek, göz göze gelmek bile yeter onla:))  Ondan sonrası ise beklenmedik mucizeye gebe olması:))

Mutluluk bu işte!

İşte bu yüzden sırf bu yüzden tekrarlamaktan hiç bıkmadığım, daha içimden  söylerken ferahladığım şu kelimeler...

Şükürler olsun, bizi bizden daha çok düşünene ve bizim için hazırladığı harika mizansene!


8 Mayıs 2013 Çarşamba

Hayat burada böyle.. Ve biz o hayatın içinden hiç geçmedik..

Size ilk Cesaire Evora ile düet yaptıkları Yamore isimli parçasıyla tanıdığım Salif Keitadan bahsedicem.  Malili'dir. Zencidir. Albino hastasıdır.

"Bilirsiniz, tanrı tüm nimetlerini bir kişiye vermez. Bana da pigmentasyon vermedi ve iyi bir görüş... Fakat bana da ufak bir şeyler verdi. Yamore gibi.. Yamore sihirsel bir biçimde geldi. Sadece öyle... Gitarımı elime aldım ve melodiyi çalmaya başladım. O melodiyi üç gündür arıyordum. ah! mutluydum. O aradığım şeydi. Mutluluk yarına ait değil. O bir varsayım değil. Mutluluk burada ve şimdi başlar..." Salif Keita

Salif Keita & Cesaria Evora - Yamore


Ve tek kelimesini anlamasam da, sanki bana duymak istediklerimi söylüyormuş gibi geliyor...

Sevdiğim diğer şarkısı Folon onun içinde bir yerde 'Acının dili yoktur bu şarkıda bunu anlıyorsunuz' demiş bu doğru.. Tomorrow şarkısı Muhammed Ali filminin soundtrackidir hatta.. 

Yamore bu okuduğunuz yazıyı yazmama sebeb olan   
şarkı, buğulu bir sesi, hiç dokunamadığımız güneş rengi hüzünleri, sevinçleri var.
 Afrika'ya gidesi geliyor insanın..



Hayat burada böyle. Ve biz o hayatın içinden hiç geçmedik.

Yoksulluğu ve fakirliği bütün hücrelerine kadar yaşayan bu insanlar, hayat sadece etraflarındaki hadiselerden ibaret onlar için.. Dünyada neler olup neler bitiyor onların hiç haberleri yok dahası umurlarında bile değil. İletişim araçlarını bırakın görmeyi kimileri adını dahi bilmiyor, elektiriğin olmadığı yere bunların girmeside imkansız zaten. Dünyadaki diğer ülkelerin ne kadar geliştiğinden kendilerini sömüren insanların ne kadar zengin ülkeler olduklarından hiç haberleri yok onların.
Onlar devam ediyor hayatlarına bütün bu olanlardan habersizce..
Çocuklar herşeye inat toza dumana karışan yollarda son bir gayretle oyunlarını oynayıp evlerinin yolunu tutuyorlar. Ve bölgeye hayat veren bulanık nehirlerde bir gün daha bitiyor..
Güneşse bütün olanları görmek istemezcesine kendisini gizlemeye çalışıyor.. Sanki birşeylerden  utanırcasına, kimi insanlar yaptıklarından utanmasalar bile..




11 Şubat 2013 Pazartesi

#CennetGibi #JustLikeHeaven

Filmin konusu da oyuncuları da iyiydi. Filmi izlerken yüzünüzde tebessüm oluşuyor zaten. Marc Levy'nin 'Keşke Gerçek Olsa' kitabından alınmış kitabın ikincisi de varmış ama filmin yok. Kaliteli bi yapım zaten puanı da anlatıyor herşeyi...

IMDB Puanı: 6.7

Filmin konusu:   San Fransisco'da  bir apartman dairesi kiralayan David oraya taşınmıştır. Oda arkadaşı istemeyen David'in karşısına Elizabeth isimli kız çıkar ve ortalık karışır. Oturduğu yerin kendi evi olduğunu iddia eden Elizabeth sonra birden ortadan kaybolur...

Filmin harika müziğide kadife sesli Ketino'dan :)